Arif’e tarif
Buralarda olmayışım, büyük ihtimalle fark edilmiştir, edilmemişse bile bu yazıyla fark ettirmiş oldum. 
Yoktum; çünkü bilgisayarımla bir süreliğine ayrılmak zorunda kaldım. Kendisi tamir olmak için dayımın yanına gitti. Peki dayım bilgisayar tamircisi mi? Hayır; kendisi bir çözümleyici. Vallahi kartında ve mühründe bile öyle yazıyor. Sıfatı buymuş. (Havalıymış be..)
Neyse efendim 3-4 gün evvel elektrik kesilmesi neticesinde bilgisayarımın yüreciğinde derin yaralar oluştu, bilincini yitirdi. Elektrik kesintisinin nedeni de aynı binada oturduğumuz Arif adlı denyo. Hikayeye geçmeden evvel binanın 1-2 senelik olduğunu ve elektrik tesisatının da aynı denyo kişilik tarafından yapıldığını belirteyim. (Sanırım hikaye çoktan başladı.) Bu lavuk yıllarca kaçak elektrik kullanan bir kişilikti. Eğer şüphelerimde haklıysam, bu yeni binada da kendine güzelinden ve farkedilmesi zor olanından bir kaçak hat döşedi. Binada herhangi bir dairede elektrik zorlanması olunca binanın ana sigorta şalteri atıyor. Oysa ki böyle bir durumda o dairenin kendi sigortasının atması gerekir. Anlayacağınız ani elektrik kesintisi benim pc’yi gümletti. Bu bir senede başıma gelen ikinci facia ve bir güç kaynağı satın almayı sanırım birara düşündüm. 
Aslında o lavuğu boğazlamayı da düşünmüştüm ama yapmadım, sanırım bunu da yapmayacağım. 
Bilinçli blog yazarı olarak internet kafeye gidebilir ve oradan blogu güncelleyebilirdim, ama istemedim. Ya da daha basiti, yan odadaki BENİM OLMAYAN diğer bilgisayarla da bu işi yapabilirdim. Ama onu da yapmadım. Çünkü büyük ve koyu fontla belirttiğim gibi o pc bana ait değil ve ben, bana ait olmayan bir bilgisayarla iş yapmaktan nefret ediyorum. (Bu da holivudvari bir repliğe benzedi) Bilgisayarım ne kadar külüstür olsa da onunla mutlu ve huzurluyum, onu seviyorum. Aramızda umarsız ve tutarsız bir ilişki var. Ona karşı derin mekafili duygular besliyorum. 
Ben yokken kim neler yazdı onu da merak ediyorum ama uyku denen illet şey göz kapaklarımı zorluyor. Şu uyku denen lavuğu mutlu ettikten sonra okuyucu-yorumlayıcı kimliğimle kapınızdayım.
UYKU: Bana gel… Bana geeeeeellllll…
Buzcevheri: Lan oğlum s.ttir git be.. Var ya… Bir gün seni çok pis döveceğim. Nefret ediyorum ulan senden.
“I wanna be insomniac”
Annem: Oğlum düzgün dua et. O ne öyle?
Buzcevheri: Anne, senin burada ne işin var ve ingilizce ne zaman öğrendin? İnsanın yalnız saçmalamasına bile izin yok anasını satayım.
UYKU: Bana gel… Bana geeeeeellllll…
Buzcevheri: Ne var a….. k….. ne? Tamam geliyorum..
15 Ağustos 2008 saat 11:33
O arifgillerden o kadar çok ki, habgi birine toprağa gömmekle uğraşacağız.
Uykuyla olan seviyeli münasebetiniz de takdire şayan yani,
15 Ağustos 2008 saat 14:08
Umarım çabucak kavuşursun bilgisayarına.
15 Ağustos 2008 saat 14:12
bu arada iki yazıdır yazıyla alakasız yazı ve görsel yok.umarım bu açığı kapatırsın
15 Ağustos 2008 saat 14:12
Ben de lanetlendiğimi düşünüyordum. Benim iş yerindeki bilgisayar bozulduğu gibi evdeki de bozuldu. Tamir ettirmesi için verdiğim Sevgili Kuzenimin balık hafızası yüzünden bilgisayar bir kaç gün neresi olduğunu bilmediğim bir yerde kaldı. Ben de ceza olarak kuzenimin bilgisayarına el koydum. Böylece ona sorumluluklarını öğrenmezse elindekinden de olacağı dersini vereceğimi planlamıştım ama nafile. Şimdi gidip alacağım kendi bilgisayarımı. İnsanın kendi bilgisayarı gibi yok.
16 Ağustos 2008 saat 12:50
Benim olmayan bir pc kullanıyorum ofiste.. Ofis bile benim değil… sanırım ben de bu sebepten bu işi yapmak istemiyorum.
16 Ağustos 2008 saat 15:41
alışık olmadığın bi klavyenin alışık olmadığın tuşlarıyla alışık olmadığın bi ekrana bıraktığın kelime öbekleri hiç bi zaman kendi tarzında olmuyor zaten.
-alışık ne lan?.alışık olunmayan internet cafe ortamının kusruna bakmayınız-
16 Ağustos 2008 saat 16:48
@Rüyacı:
Toplum zararlısı bunlar.. Sosyal asalaklar..
@Merve(mj*):
Canım vallahi kendimi toparlayamadım bir türlü.. Yapmakta olduğum stajın sonlarına doğru yaklaşırken gevşer büzzük yayları kıvamından, YUSUF YUSUF modlarına doğru kademe kademe ilerlemenin getirisi bir tırsma durumlarındayım. Yazıyla alakasız yazı bölümü benim de sevdiğim bir kısım. Olmadığı zamanlar muhtemelen yazmaya vakit bulamadığım zamanlardır. O bölümü kaldırdığım falan yok yani…
@aydan atlayan kedi:
Kardeş addettiği kişi tarafından lanetlendiğini düşünmek ne kadar da fütursuzluk canım..
Senin pc’lere de geçmiş olsun..
@Taylan:
@hass:
Aynen dediğin gibi vallahi.. Demek ki herkes için benzer durum söz konusu imiş…
16 Ağustos 2008 saat 17:53
Bir süredir internet kafeden yazıyorum.Şu anda dahil.Uzun süredir bende güncellenemiyordum.Şahsım değil tabi sitem.
Ben de yenildim ben de internet kafeden yazı yazdım.Bu bana bir adet usb,portable fotoşop,flaşfxp ve bilimum birkaç mp3 e malolsa da yaptım işte.Alışmak lazım aslında bu duruma.
17 Ağustos 2008 saat 13:45
Abi bizim evde de sabitleyici mi ne yoktu, süpürgeyi takınca bilgisayar reset atıyordu. Arif konusuna gelince çok ayıp etmiş iyi ki polis felan çakmamış haa /o işlere polis mi bakıyordu/
18 Ağustos 2008 saat 08:41
Evde ev şebekesi, işte sanayi şebekesi yüzünden vücudumdaki elektrikleri bi türlü silkeleyip atamadım. Bi ara öyle gaspet bi zamandı ki, aynı bilgisayarı eve götürdüğümde evde saatte bi elektirik kesiliyor, dükkana geldiğimde sanayi şebekesi diye güvendiğim osuruktan şebeke saatte bi atıyordu. Bu kesintiler bilgisayarları acayip derecede yıpratıyor. Pek de dayanamadı bu şoklara zaten. Boylu boyunca gümledi. Bu olaylardan sonra ufak çapta bi ups aldık, en azından elektrik gidince bilgisayarı elle kapatabiliyoruz. Tavsiye olunur üstat. Yoksa bi daha bilgisayarın başına aynı şey geldiğinde sen o Arif denyosunu Dönüş Yok filmindeki yangın tüpüyle kafa parçalayan adam edasında kasayla vura vura öldürsen, seni hapse atarlar. Halbuki haklı sen olursun. Gerçi yasaları sen hepimizden zilyon kere daha iyi biliyorsun hocam. Your are the Law
18 Ağustos 2008 saat 08:43
Bi de ben gülücüğün standart işaretini kullandığımda smiley nonoş öpüşü tarzında çıkıyor, halbuki o an benim ağzımın kulaklarımda olması lazımdı
aha böyle olmalıydı 
20 Ağustos 2008 saat 09:15
Valla ben internet cafelerden bir yerlere girmeye; blog,mail falan tırsıyorum! N eolur ne olmaz diye
Uykuyla olan muhabbet çok güzelmiş
Hoşgeldin!
20 Ağustos 2008 saat 12:33
@deliprofesor
Hocam o smileyleri wordpressin kendi smileyleri ile değiştirince bazısı forum panelinin üstünde gözüktü bazısı gözükmedi. Bende isimlerini değiştirerek görünmesini sağladım. Bakarsan evil yazıyor melek çıkıyor. Sen iyisi mi basarak kullan.
@ZehirliÖrümcek
Aynen ama bir iki kez yorumlara cevap yazmak için yaptım bu haltı. Hoşgeleli iki yazı yazdık zehirli paşam.. Hoşbulduk..