Merak ettim bu damla sakızı ne diye. Hep sakızın bir çeşidi olarak sanmıştım. Meğerse öyle değilmiş. Bu internet olmazsa halimiz nice olurmuş?

Doğal damla sakızı, antik çağlardan beri bilinen, “skinari” veya “pixari” adıylada anılan doğal damla sakızı ağacından etrafa yayılan doğal bir reçineymiş. Yalnızca Sakız Adası’nda -özellikle güney kesiminde- yetişmekteymiş.

Sakızın Anadolu’ya gelişi de şöyle olmuş:

Ege Denizi’ndeki Sakız Adası(Chios), sakız çiğnemeyi Anadolu’ya sevdiren bir yer olmuştur. Yunanlıların Damla Sakızı, zamanla Anadolu’da balmumuyla birlikte çiğnenmeye başlamıştır. Bu karışım da özellikle Osmanlı haremindeki kadınlar tarafından çok sevilmiştir. Haremin sakıza olan ilgisi zamanla Anadolu’ya dağılmış ve sakız çiğnemek bir modaya dönüşmüştür.

ALTBİLGİ: Sakızın tarihi, binlerce sene öncesindeki Eski Yunan’a kadar dayanıyor.Eski Yunanlılar, sakız ağaçlarından elde ettikleri ve “mastiche” adını verdikleri maddeyi sakız diye çiğniyorlardı. Daha sonraları da Yunanlı doktorlar, sakızı çeşitli hastalıkların tedavisinde kullanıyorlardı. Özellikle Yunanlı doktor Dioscorides, yazılarında ‘mastik’in tedavi edici güçlerinden bahsetmiştir.

Dünyanın öbür ucunda ise, sakızın tarihini etkileyen bir başka olay yaşanıyordu. Amerika’da 2.yy’da yaşayan Mayalar, sakızın ana bileşeni olan ve ‘chicle’ adı verilen hindibayı bulmuşlardı.

Üstelik Mayalar Sapodilla ağacının lateksinden elde ettikleri bu bileşeni bulmakla kalmamışlar, aynı zamanda Alaçam ağacını da Kuzey Amerika göçmenlerine tanıtmışlardı. Bu göçmenler ise, daha sonra Alaçamı satarak sakız ticaretine başlamışlardı. 1850′li yıllara kadar hükmünü süren Alaçam, zamanla yerini parafine bıraktı. Daha sonra da diğer hammaddeler sakıza baz oluşturmak için parafinle yer değiştirdi.

1869 yılında Meksikalı bir general olan Antonio Lopez Santa, mucit Thomas Adams’ı lastiğin yeni formu Chiclet üzerine çalışması için işe almıştır. Adams, ise sakız için gerekli tüm bileşenleri bir araya getirerek, bugün çiğnediğimiz “Balonlu Sakız”ı bulmuştur.

Kaynak: Burası