Havadis ve Joshua Hoffine
“Cumaya gittim döneceğim” şeklindeki ruh halimin de evveliyatına geldim sevgili okuyucular. Blog güncelleme period aralığını da bir hayli aştım sanırım. O zaman silkelenen ve kendine gelen buzcevheri’nden bir iki haber ileteyim. Öncelikle kullandığım buggy temanın miladının dolduğuna karar vererek yeni tema arayışına girdim. “Ahanda bu olsun” diyebildiğim bir tema üzerinde test ve Türkçeleştirme çalışmalarına an itibariyle başladım. Yeni temayla birlikte, kafama göre güncellediğim blogu bundan sonra 2 günde bir güncelleyeceğim ve bunu rutin bir hale sokacağım.
Ben arka planda çalışırken sizlere sunmak istediğim bazı görselleri de elimden çıkarayım. Joshua Hoffine adlı ademoğlunun çocukluk korkuları üzerine yaptığı çalışma:
Yazıyla Alakasız Yazı:
Küp şekerden dolayı...
24 Haziran 2008 saat 17:24
Fotoğraflar ilginçmiş,adam işini biliyor.Zaten işini bilmeyen adamın buzcevherinde ne işi olur=)(!)Ayrıca yeni teman ve sık güncelleştirilen yazıların için sabırsızlanıyorum=)=)
24 Haziran 2008 saat 17:39
Korkarım ben Buzcevheri
Bu arada heyecanla bekliyorum yeni temanı bakalım bülbül mü çıkacak? 
24 Haziran 2008 saat 19:08
Hocam sorma içinde bulunduğum yokluk şartlarında ben de iyice abarttım o güncelleme durumunu, hani önceden tatlı bir bekleyiş süresi yaşattığıma inanıyordum ama şimdi abardı olay.
Gerçi bu güncelleyememe anlarını tutturduğumuz iyi olmuş, en azından bu blogda çok şey kaçırmamışım.
Görseller yine şahaneymiş ayriyetten.
25 Haziran 2008 saat 09:04
Yatağının üzerinde korkuyla büzülmüş kız çocuğu ve yatağın altından uzanmış iki ayak… İşte benim çocukluk kabusum…
25 Haziran 2008 saat 12:16
Görsellerin bazılarına baktığımda çoçukluk dönemimde korkulu anlar yaşadığım günleri yaşadım arkamdan hep birileri takip ederdi
son iki senedir babamı kovup annemin yanında yatmıyorum yatsamda ara ara (aramızda kalsın) büyüdüm artıkın 
26 Haziran 2008 saat 09:44
Yaa varya adam çok iyi hayal etmiş! Ben de aynı bu şekilde hayagücümde canlandırıyor ve korkuyordum küçükken(yalan hala korkuyorum ben)
26 Haziran 2008 saat 10:55
wuuuuww ne diyim benim kabuslarımdan kesitler gibi bu görseller:))) ben buzdolabında kafa hayal eden bir küçük kız değildim ama mahzendekileri izledikten sonra şükrettim ahşap, rıht aralıklı bir merdivenimizin olmadığına:)) Sonra palyançolar bana korkunç gelmedi hiç hatta normal karşılayıp güldüm sürekli.Ama üçünü görsel tam benlik:)) arkadan bana sarılmak isteyen iki eli bende hep hissederim.Hep kendimden kaçarım bu yüzden peşisıra…Buzcevheri aratma kendini;)pilizzz