Vallahi artık öyle oldu. Kulaklığımdan dışarı çıkan sesi duyanlar; önce şekle şemale bakıyorlar, sonra tek kaşlarını kaldırıp, dudak büküp, kafalarını çeviriyorlar. Gayet ciddi giyinmiş, takım elbiseli birinin metal müzik dinlemesi çok sık rastlanan bir şey değil tabiki.
Toplu taşım araçlarında oturmayı geçtim, kafamı oynatacak yer bulamadığımdan çok sinirleniyorum. Dinlediğim müzikle öfkemi bastırıyorum. Çivi çiviyi söker misali.. Metal müzik sayesinde -ki otobüste en çok “Death” dinlerim- yol çabuk bitiyor, rahatlıyorum, insanların gündelik dedikodularını ve motorun o gürültüsünü duymuyorum. Sadece arada bir dürtenler, ittirenler ve itekleyenler.. Onlar da bana konser havasını hissettiriyor. Bazen bu ambiyansa kendimi kaptırıp kafa sallarsam hiç şaşırmam.
Yaşlandığımda üç tel uzun saçımla, bastonumla, metal müzik festivaline gidip, çılgın gitar soloları eşliğinde en önde bir güzel dağıttıktan sonra akşamına takımları kuşanıp klasik müzik konserine veya keman konçertosuna gideceğim. Benim için müzik bunlardan ibaret..
gözükmüyor
çok iyiymiş yaaa...
Dilediğin gibi en önlerde o çılgın dedeler gibi dans edebilecek güce sahip olursun umarım ileride =) Otobüslerdeki o itiş kakışı bu şekilde bir hayale bürümende sinir sistemin için oldukça yararlı bir karar gibi =)
Yorum okyanustaki rüzgar tarafından — 26 Aralık 2007 @ 00:33
Yorum fatih tarafından — 26 Aralık 2007 @ 21:23
Metal müziğin felsefesinde giyim kuşam ön planda olduğundan ve yukarıda anlattığımda zıtlıktan kaynaklı bir abeslik var. Ciddi ve resmi bir giysi ile blues ve jazz dinlenmesi öyle abes değil, hatta hoş.
Bu arada herkes Jazz dinleyemez. Takdir ettim. Şahsen ben Jazz dinleyemiyorum. Çünkü bir süre sonra beynim kaldırmıyor. Jazz dinleyebilmek için belirli bir aşama kaydedileceğini düşünmekteyim. Çünkü Jazz müziğin altyapısını herkes anlamaz ya da hiç oralı olmaz. Blues o kadar değil, daha basit ve eğlenceli geliyor.
Türk insanının geneline aşırı kalitesiz pop müzik dayatıldığından anlamaması normal.
Yorum Buzcevheri tarafından — 26 Aralık 2007 @ 23:48
Çok eskiden Hey diye bir dergide yazan müzisyen bir abimiz vardı, Afşin Akın. Ben de o zamanlar heavy metal dinliyorum. Bir muhabbet sırasında dinle dinle ilerde buradan jaz’a kayarsın demişti. Ben o zamanlar da jaz dinliyordum ama sadece çok dikkatimi çekenleri falan o yüzden ben asla heavy metal’den başka şey dinleyemem diye düşünürdüm (gençlik işte). Yaklaşık 25 senedir trash, heavy metal, hard rock, punk vs. dinliyorum ama jaz aldı vurdu hepsini yere bir bir, sonra jaz’daki ince ayrıntılar etnik jaz’a kaymama oradan da jazdan etnik müziğe uzanmama yol açtı. umarım sen de kendi yolunu bulursun… (”…Onlar da bana konser havasını hissettiriyor…” benzetmen hoşuma gitti ama sakın inerken kendini kaptırıp kalabalığın üstüne stage diving yapmaya kalkmayasın
)
Yorum ONALTIKIRKALTI tarafından — 28 Aralık 2007 @ 01:12
Abi tamam biliyorum metal yüksek sesle dinlenir sana hak veriyorum. Geçenlerde adamın teki takmış kulaklığı sesi de dışarı vermiş veya unutmuş. Adını sanını bilmediğim bir arabesk çalıyo. Adam biraz iri yapılı kimse de bi şey diyemiyo. Zeytinburnundan Sirkeciye kadar adamı çekmek zorunda kaldık ya… Konuyla alakası yok ama aklıma geldi öylesine…
Yorum Recep Hilmi Tufan tarafından — 31 Aralık 2007 @ 17:02
“insanların gündelik dedikodularını ve motorun o gürültüsünü duymuyorum.” müziğin dışında en güzelide bu zaten. dışarıyla bğlantı kesiliyor. Müzik dışında başka birşey yok en güzelide doğal olmak (”Bazen bu ambiyansa kendimi kaptırıp kafa sallarsam hiç şaşırmam.”)
Yorum K. Taylan GERDAN tarafından — 31 Aralık 2007 @ 18:11